Dag 7 Yosemite NP

We staan vroeg op want we moeten om 8.30 uur bij de Yosemite Valley Lodge zijn. We hebben one-way kaartjes op de hikersbus naar Glacier Point. We gaan de Panorama trail lopen die je daar kunt starten en in de vallei eindigd. Door een misverstand met de kaartjes eindigen we aan het eind van de rij en kunnen we niet meer mee met de one-way bus. We worden op de round-trip bus gezet. Helemaal niet erg, want die is maar half vol en we hebben een hele leuke chauffeur/gids. Hij is ook hiker en rotsbeklimmer en zit vol leuke anekdotes. Hij waarschuwt voor het gevaar van het water, hou vooral afstand. Twee dagen geleden is er iemand die hij kende erin terecht gekomen (bij Vernal Falls?), vermoedelijk heeft die persoon per ongeluk een klein duwtje gehad van iemand. De kans dat je een val in het water overleeft is eigenlijk nihil.

Na 1,5 uur komen we bij Glacier Point aan op ruim 3.200 ft. Hier heb je fantastisch uitzicht op de vallei, Half Dome, Nevada, Vernal en ????? Falls. Hier start o.a. de Panorama trail van 8.5 miles (ruim 14 km). Deze wandeling gaat eerst 4 miles bergafwaarts naar Illilouette Falls. Daarna ga je omhoog naar de Nevada Falls en vanaf hier kun je kiezen verder naar beneden te gaan naar Vernall Falls en de vallei via de stijle Mist trail of de langere John Muir trail.

 

Links Half Dome, rechts Nevada Falls met daaronder Vernal Falls

 

Het pad naar de eerste waterval is schitterend en de uitzichten onwerkelijk mooi. Af en toe passeren we kleine waterstroompjesdie verkoeling geven. Bij Illilouette Falls eten we op ons gemak een broodje en zien vol verbazing hoe een vrouw helemaal aan de rand van het water haar hoedje nat gaat maken. De rotsen zijn daar spekglad, één verkeerde beweging en je valt erin. Je kunt zelfs door de kracht van het water al meegesleurd te worden door alleen je handen of voeten erin te houden. Ieder jaar komen er zo mensen om. Via een brug over de waterval wandelen we verder, vanaf hier gaat het pad flink omhoog. Na 0.4 miles na de is links door een stuk bosjes het ongemarkeerde pad naar Panorama Point. Ook hier weer fantastische uitzichten, de werkelijkheid is mooier dan de foto's.

 

 

 

Af en toe een stroompje

 

Illilouette Falls

   

Panorama Point

Na regelmatig mensen tegen zijn gekomen lopen we ineens een tijdje alleen. In de bosjes rechts van ons horen we ineens een raar diep geluid. Duidelijk een dier en zeker geen klein dier, die maken niet van die diepe keelgeluiden. Zou het een beer zijn? We praten luid om te laten horen dat we er eraan komen en versnellen onze pas. Twee gozers komen ons tegemoet en waarschuwen ons dat ze verderop een berenwelp hebben gezien, van de moeder geen spoor. Mmm opletten dus, je wilt niet tussen een berenmoeder en haar welpen komen. Eigenlijk durf ik niet alleen verder en wil blijven wachten tot er andere wandelaars ons inhalen zodat we mee kunnen lopen. We blijven in de verte dat rare diepe geluid horen, na een tijdje haalt Cyriel me over verder te lopen. Luid pratend lopen we verder, af en toe roep ik hard BEER. Een stukje verder zien we een groepje mensen staan waarbij een jonge gozer staat te treuzelen. Hij is alleen en was net iemand tegengekomen die moederbeer had gezien. Of hij met ons mee kon lopen. Nou graag! Ik ben trouwens hier de bange, Cyriel heeft de camera startklaar en hoopt de welp te zien. Onze tijdelijke reisgenoot komt uit Zuid-Afrika en we kletsen wat, afgewisseld met luid klappen door hem en Yogi bear geroep door mij. Vanaf dit punt dalen we trouwens weer.

 

 

Nevada Falls van ver en dichtbij

Bij Nevada Falls scheiden onze wegen en eten we wat. We besluiten hier via de stijle Mist trail naar beneden te gaan tot net boven Vernal Falls. Ik had al waarschuwingen gelezen dat dit een pittig stuk is. Hij is niet eng, maar het pad is stijl en bestaat volledig uit rostblokken. Mijn wandelstokken zijn hier echt een uitkomst. Het laatste stuk kom je vlak langs de waterval en hier snap je de naam Mist trail. Onderaan kom je bij een brug en vanaf hier kun je weer kiezen tussen de Mist trail (via Vernall Falls) en de John Muir trail. In 2012 hebben we de Mist trail naar boven gelopen naar Vernall Falls en ik weet dat je naar beneden aan de buitenkant van het pad loopt dat volledig uit een trap van natte rotsen bestaat. We zijn erg moe dus ik stel voor via de langere, maar veiliger John Muir trail naar beneden te lopen net als de vorige keer. We missen dan wel de Vernall Falls van boven gezien, maar de omweg trek ik niet meer. 

  

Mist trail

De John Muir trail betekent eerst flink stijgen en daarna via een eindeloos lijkend aantal switchback naar beneden. Dit stuk hebben we het moeilijk. Vanaf Glacier Point hebben we amper een paar meter vlak gelopen en dat beginnen we te voelen. Helemaal dat klauteren naar beneden net was erg vermoeiend. Als we eindelijk bij de Vernall Falls footbridge komen kunnen we water bijtanken en de Vernall Falls van onderaf zien. We hebben op dat moment beide al 2,5 liter water op. Het laatste stuk is ruim 1 miles via een geasfalteerd pad stijl naar beneden. Onze benen en vooral knieën protesteren flink. Dit pad lijkt eeuwig te duren, maar eindelijk bereiken we de shuttle stop. We hebben er 7 uur over gedaan, een uur langer dan ervoor staat, maar we hebben veel foto stops gemaakt en paar keer lang gepauzeerd. Het is maar een paar haltes naar de campground. We strompelen naar de camper, alles doet pijn. We eten een paar hotdogs met ijs toe. En dan geven we het op en liggen we al om 21 uur in een coma. 

 

Uitzicht vanaf Vernall Falls footbridge met de waterval in de verte